Me encanta ser imperfecto y ahora en compañía.
Una asociación gay en andorra
Me estoy planteando, aunque no seriamente, el montar una asociación, colectivo o plataforma de apoyo a gays y lesbianas en Andorra. Digo no seriamente porque lo único que me tomo en serio al 100% es el encontrar curro y terminar mis estudios, eso está por encima de todo.
Me gustaría montar algo cuyo enfoque se dirija hacia dos puntos, apoyo moral y psicológico por una parte y reivindicación por la otra. No quiero patrocinadores, no quiero que ni un céntimo se destine a hacer propaganda del local de pepito ni publicidad de ningún sitio "gay-friendly". Por lo tanto se tendría que sustentar partiendo de la base de presupuesto cero, y montando alguna que otra cosilla en base a donaciones. Mi ideario es este:
- Educación sexual para todos (ETS, métodos anticonceptivos, reparto de condones, etc, lo típico) para lo cual se necesitaría un sexólogo titulado. A ver como se monta esta parte… . Para ello se impartirían talleres en colegios, como son tan pocos.
- Apoyo moral y psicológico, quien venga con problemas de este tipo poder enviarle sin coste para él a un psicólogo que le diera todo el apoyo que necesitara, esta es la parte que sería capaz de crearme pasión por montar esto. Porque sé por lo que se pasa y sé en base a ello por qué hay tantísima gente en el armario que no lo pasa nada bien, fingir que eres lo que no eres no es nada agradable y todos lo sabemos, tampoco lo pasan peor que yo que estoy fuera pero no todo el mundo tiene mis santos cojones para hacer frente a todos los cerraos de cabeza que día a día te vas encontrando y lo entiendo. Pienso que un psicólogo de verdad, en esta temática debería promulgar con dos cosas, enseñarles que no es malo ser gay por una parte y de la otra enseñarles a hacer frente a quien piense lo contrario.
- Económicamente no depender de absolutamente ningún empresario, sólo donaciones ANÓNIMAS. No aceptar favores. Que sale adelante y supón que una empresa quiere ceder, yo que sé, 10 ordenadores para lo que sea, pues muy bien por la empresa pero que no se espere que a cambio va a salir su logo en ninguna parte, ni que vamos a ir cantando su slogan ni mucho menos que vamos a captarles clientes, ni a mandar a nadie a ellos, por ahi NO PASO. Anónimas y punto.
- El tema de la reivindicación si que soy muy cabezota para eso, o es como voy a decir o me niego. Lo primero, no toleraría ningún colaborador que por delante luchara por un millón de cosas mientras que por detrás fingiera ser hetero, no pido que se vaya con un cartél ni con una bandera gay, simplemente que no se mienta. Creo que el mayor apoyo que nos podemos dar unos a otros es precisamente el saber que no somos cuatro gatos sino miles. Claro que a nadie se le pondría un cuchillo en el pecho, simplemente no se aceptaría ese comportamiento. Sería uno de los dos motivos de expulsión (hoy estoy muy dual ¿no?) de la asociación. Si en una asociación gay se tolera ese tipo de hipocresía, mejor no montarla. La otra parte importante de la reivindicación es el tema de igualdad de derechos. Resumiendo: importar el modelo español de igualdad legal absoluta. Pero claro, para esto primero hay que enterarse qué permiten las leyes hasta ahora aquí en Andorra y a quien hay que quejarse. Despues de todo el obispo de Urgell vive en España, je je.
- El otro motivo viene de cara a la otra idea, y es dejar claro que es una asociación NO UN PICADERO. No se puede promulgar con una idea y luego demostrar un comportamiento hipócrita al respecto, no puedes luchar contra unos tópicos y cumplirlos. Dicho de otra forma, si se viera alguna persona cuyo único fin en ella sea hacerse con los teléfonos de todo el mundo para luego tirárselos, PUERTA!!
- Ocio: Tomando como modelo Jerelesgay de Cádiz, se pueden hacer muchísimas cosas, esa asociación cuando se acerca el Orgullo, hace una kedada para ir a Chueca, vamos que se traen un autobús directo para allá, y quien quiera ir pues paga poquísimo. Otra de las cosas que hacen es para sacar fondos, y es que todos los años en la Feria de Jerez tienen una caseta propia y todo el dinero que ganan lo destinan a la asociación, básicamente de ahí es de donde sacan la pasta para todo. Porque la otra cosa, que es otro gasto, es un ciclo de cine que organizan poco tiempo antes de lo del autobús, cine gay (realmente no existe ese cine como una temática, la diferencia es que el prota o la prota es gay, les o trans) y yo de eso ESTOY MUY PUESTO. Recuerdo la mega-colección de cine con protas gays que me he tragado.
ME GUSTAN LOS RETOS, y aparte, necesito sacar mi faceta rebelde, en todo el tiempo que llevo aquí no la he sacado. Bueno sí, para rebelarme contra mi padrastro, pero nada más.
Bueno y como dicen que quien mucho abarca poco aprieta, si quisiera montar esto yo solo directamente le pondría mi nombre en lugar de otra cosa, luego me pegaría un tiro porque sería una locura, (estoy pensando en plalesgay, plataforma de lesbianas y gays) así que necesito hacer campaña para hacerme con:
- Un psicólogo / a.
- Un sexólogo / a.
- Un abogado/a , que domine tanto la legislación española como la andorrana. Este no es imprescindible pero sí aconsejable, ahorraría bastantes dolores de cabeza.
- Diez mil colaboradores.
- Mucha gente con huevos y carácter, divas no gracias, el ideario es uno y ninguno mas.
Eso es lo que haría falta como capital humano por un lado , del otro, como capital material pues:
- Una página web (jejeje…JEJEJE…gratis, yo la hago).
- Un logo (fácil).
- Un local en Andorra la vella (buff…qué chungo), esto es opcional y prescindible.
- Un ordenata en condiciones para llevar el tema de colaboradores, cuotas, donaciones y demás.
- Constituirse como asociación, fundación o plataforma, no sé como irá el tema aquí, en España es sencillísimo.
- Un cierto número de donaciones.
Por cierto, el tema de las cuotas, yo creo que lo lógico sería poner algo así como 10€ anuales, una cantidad que suene ridícula, destinada básicamente a la expedición de un carnet de socio. Pero no sé, lo veo absurdo igualmente, yo no entraría en una asociación si me pidieran pasta para entrar, de hecho por eso no me afilié ni a Jerelesgay, ni a Arcadia, ni al PSOE en su momento (aunque me llegan cien mil cartas del tercero diciéndome que me haga militante, qué pesados, que noooo). Así que no sé, se intentaría sobrevivir con las donaciones, lo único que hasta ahora veo que habría que mantener es el local, pero como no lo veo del todo necesario. Un local ¿para qué? ¿Otro ghetto? Los gays y las lesbianas estamos por todas partes, me parecería mas simbólico el hecho de que no hubiera local y se coordinara todo desde una web, un número de teléfono y unas quedadas organizadas para tratar temas varios en X sitio, con frecuencia.
En qué debería consistir el día a día, pues en organizar los talleres de educación sexual, invitar a gente y hacer campaña para que se asocien grauitamente, intentar hacer colaboradores, averiguar los planes de los partidos políticos respecto a la igualdad y divulgarlos. Informar mucho de qué pasa con la igualdad en Andorra. Organizar ciclos de cine así en plan rollito cultural, y todo lo que se pueda hacer en plan ocio, facilitar una biblioteca de temática gay, facilitarles el
apoyo psicológico a todo el que lo necesite. Y por supuesto captar fondos para sufragar todo eso. Nada más, simplemente eso.
¿En qué orden habría que hacerlo todo? Pues primero ver quien quiere participar, segundo la constitución del grupo legalmente, tercero creación de logo, web y empezar a divulgar ahí qué se pretender hacer. Cuarto, captación de fondos para con ellos: quinto, propaganda impresa por tantos sitios como sea posible:
A partir del quinto ya empezaría a haber una retroalimentación de todo, una serpiente que se muerde la cola, el engranaje ya estaría en marcha, la asociación podría dedicarse a lo suyo:
Talleres, apoyo psicológico, reivindicación.
Vamos que habría como tres ramas, por un lado la económica, por otro lado la propagandística y por otro lado la práctica que es la mas importante.
Dicho lo dicho, recuerdo que todo esto lo he pensado "en el aire", por aburrimiento. Si me da pereza montarlo, cosa muy probable, espero que al menos publicándolo en el blog le dé ideas a alguien.
Por cierto, yo le pondría de nombre Pyrigay. Porque no debería cerrarse a Andorra, sino a los pirineos. Aunque ya con Andorra tiene bastante. Pero como éste es "el país de los pirineos", esa sería "la asociación homosexual de los pirineos". Pirigay. eah.


about 1 year ago
Hola Maikel. Ja sé que no et planteges seriosament el muntar l’associació i que al final pot ser que et doni mandra muntar-la però t’aconsello que t’informis bé. En una societat tancada i retrògrada com és l’Andorrana (encara que estigui malament que jo ho digui, però així ho crec) demanar-li a la gent que surti de l’armari en massa per a associar-se i exposar-se davant els altres (quanta gent en Holygays té foto? a més crec que molts que ja estan fora, s’afiliarien només per a descobrir als quins sortissin en aquell moment), seria com publicar-lo en el Bon Dia. El més fàcil seria el que tu no creus imprescindible, trobar un advocat que es prestés a aquest projecte. Demana per aquí i sabràs per què ho dic. Pregunta també si algú, sent andorrà de naixença, s’ha hagut d’anar d’Andorra per la seva condició sexual. Pregunta també per “Els Verds”. El Bisbe de La Seu d’Urgell, viu a Espanya, però com saps és el Co-Príncep i… “con la iglesia hemos topado”. El nom “Pirigay” sembla una campanya gai-friendly de Pyrénées, no se si els faria molta gràcia. Tot això no ho dic per a desanimar-te si no, per si et decideixes, que sàpigues al que t’enfrontes. Salutacions.
about 1 year ago
Gracias por el comentario, claro que hay que mirarlo seriamente y no estoy de acuerdo con muchas cosas de las que dices, sí con muchas otras. Gracias por lo del nombre por cierto.
Era solo una fantasía “antes de ir a dormir” que tuve. Me interesaba escribirlo mas bien por plasmar la idea por si alguien quiere hacerla suya que por montarlo yo mismo. No creo que la sociedad andorrana sea tan cerrada como la venden o por lo menos no mas cerrada que la de Cádiz.
Pero gracias por el comentario. Tienes mucha razón en casi todo.
about 1 year ago
Hola! Estic d’acord amb que el nom “Pirigay” no seria més apropiat ja que s’assembla massa a una marca comercial. En quant a les quotes, jo SÍ que faria pagar una quota, encara que fos una quantitat petita. La majoria de les associacions ho fan; per què no una associació glbt? Pagar una quota també és una senyal de compromís sobre un projecte. I encara serà més necessari si es vol prescindir dels sponsors. En tot cas, la fórmula pot ser crear vàries figures (soci/simpatitzant).
Crec que sortir de l’armari NO ha de ser un requisit (almenys no un requisit formal) per formar part de l’associació. Jo mateix, vaig acudir a l’associació Lambda de Barcelona (i moltes altres) abans de sortir de l’armari i em va anar francament molt bé. No obstant, a diferència del que fan algunes associacion glbt de fora d’Andorra, crec que la correspondència de l’associació no ha d’anar dins d’un sobre blanc, ni coses per l’estil. En resum, crec que l’associació hauria d’actuar amb absoluta normalitat (i més quan precisament una de les coses que demanem és normalitat, ¿no?).
En quant als objectius, em semblen ambiciosos, però crec que està molt bé ser ambiciós, què coi! Dono per fet que, si vols muntar-ho, el més “saludable” seria que primer miressis què és el que hi ha o hi ha hagut a Andorra. Hi va haver una associació glbt a Andorra fa temps (Som Com Som), que va tenir molta activitat al principi i que ara està totalment desapareguda. Actualment l’únic que està funcionant amb cara i ulls és la comissió glbt dels Verds. Potser hi ha alguna cosa més, però l’únic grup amb activitat és el que et comento. En quant als especialistes, potser podries arribar a trobar algun psicòleg/òloga. Sexòleg/òloga, no sé. Advocat/ada, ho dubto. I encara gràcies.
De moment, això és el que se m’acudeix. Crec que seria molt positiu que hi hagués una associació glbt a Andorra i que reprengués el projecte de Som Com Som . Ja faria falta!
Vinga, vull més comentaris!
about 1 year ago
Hola, gracias por tu mensaje. Tu catalán es muy fácil de entender.
La fórmula socio / simpatizante me gusta. Salir del armario repito NO ES UN REQUISITO, qué obsesión con eso pero vamos cuando leas el último post lo entenderás mejor. Lo del sobre, de acuerdo con eso. Ser una continuación de Som Com Soms, ¡NO! Si no se le pondría el mismo nombre.
Y repito, fue una idea antes de irme a dormir, no estoy planteándome seriamente montarla, tengo cosas mas jodidas en las que ocuparme, nunca mejor dicho, como estar ocupado LABORALMENTE.
about 1 year ago
No estoy de acuerdo con Andorrano! por dios! con esta mentalidad el mundo nunca avanza! Esta muy bien lanzar una idea es lo mas importante luego viene el momento de pensar como se hace y todo es posible queriendo. Para el tema de asociación creo que hay una en Andorra no seria mejor hablar con ellos y ver lo que hacen y van a hacer? y/o simplemente hacer parte de Som Com Som (nombre de l’asociación gay de andorra)
about 1 year ago
No me gustaría hacer un Som Com Som segunda parte, “segundas partes nunca fueron buenas”.
Mejor empezar algo nuevo, eso sí preguntándoles a ellos qué tal su experiencia. Todo conocimiento previo es poco.